டாஸ்மாக் கடையை அகற்றக் கோரி மறியல்

அருள்மிகு நெல்லையப்பர் கோயில்முன் உள்ள டாஸ்மாக் கடையை அகற்றக்கோரி ஞாயிற்றுக்கிழமை மறியலில் ஈடுபட்ட மனிதநேய மக்கள் முன்னேற்றக் கழகத்தினர் 310 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். திருநெல்வேலி நகரம் வடக்கு ரதவீதியில் நடைபெற்ற மறியலுக்கு, அக் கட்சியின் நிறுவனத் தலைவர் எஸ். ரஃபீக் தலைமை வகித்தார்.

கொள்கை பரப்புச் செயலர் முஸ்தபா, மாநகரச் செயலர் இம்தியாஸ் மீரான், மாவட்டத் தலைவர் ஷேக், தலைமைக் கழகச் செயலர் ராஜா, மாவட்டத் துணைத் தலைவர் மைதீன் உள்ளிட்டோர் கலந்து கொண்டனர். கோயில்முன் உள்ள டாஸ்மாக் கடையை அகற்றக்கோரி மறியலில் ஈடுபட்டவர்கள் கோஷங்கள் எழுப்பினர். இதற்கிடையே டாஸ்மாக் மேலாளர் செல்வராஜ், வட்டாட்சியர் உள்ளிட்ட அதிகாரிகள் சம்பவ இடத்துக்கு வந்தனர். மறியலில் ஈடுபட்டவர்களிடம் அவர்கள் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினர். இன்னும் ஒரு மாதத்துக்குள் டாஸ்மாக் கடையை அகற்றிவிடுவதாக அவர்கள் உறுதி அளித்ததாக எஸ். ரஃபீக் தெரிவித்தார்.

மறியலில் ஈடுபட்ட 310 பேர் கைது செய்யப்பட்டு பின்பு மாலையில் விடுவிக்கப்பட்டனர்.

சிவகாசி பேருந்து நிலையம்

சிவகாசி பேருந்து நிலையம்

கோத்ரா ரயில் எரிப்பு வழக்கு: 11 பேருக்கு தூக்கு : 20 பேருக்கு ஆயுள்: சிறப்பு கோர்ட் அதிரடி தீர்ப்பு

ஆமதாபாத்: குஜராத்தில் ரயில் எரிப்பு வழக்கில் கரசேவகர்கள் 59 பேர் கொல்லப்பட்ட வழக்கில் 11 பேருக்கு தூக்கு தண்டனையும், 20 பேருக்கு ஆயுள் தண்டனையும் விதித்து குஜராத் சிறப்பு கோர்ட் அதரடியான தீர்ப்பை வெளியிட்டது.

கடந்த 2002-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 27-ம் தேதியன்று உ.பி. மாநிலம் அயோத்தியா சென்று சபர்மிதி எக்ஸ்பிரஸ் மூலம் ஏராளமான சாதுக்கள் திரும்பிக்கொண்டிருந்தனர். குஜராத் கோத்ரா ரயில் நிலையத்தில் வன்முறை கும்பல் ஒன்று ரயிலுக்கு தீ வைத்து எரித்தது. இதில் 59 கரசவேகர்கள் கொல்லப்பட்டடனர். இதனை தொடர்ந்து மாநிலத்தில் பெரும் கலவரம் ஏற்பட்டு ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்டோர் உயிரிழந்தனர். கோத்ரா ரயில் எரிப்பு சம்பவம் ஐ.எஸ்.ஐ., அமைப்பு தலைமறைவில் இந்த சதி திட்டம் நடந்ததாக வழக்கு தொடரப்பட்டது.

இந்த வழக்கு தொடர்பாக சுப்ரீம் கோர்ட் உத்தரவின்படி சிறப்பு விசாரணை குழு அமைக்கப்பட்டு அதன் தலைவர் மாஜி சி.பி.ஐ. இயக்குனர் ராகவன் தலைமையில் விசாரணை நடைபெற்றது. வழக்கு விசாரணை ஆமதாபாத் சிறப்பு கோர்ட்டில் நடந்தது.

இந்த வழக்கில் மொத்தம் 134 பேர் சேர்க்கப்பட்டனர். 80 பேர் சிறையில் உள்ளனர். 15 பேர் ஜாமீனில் உள்ளனர். 13 பேர் ஆதாரமின்மையால் விடுவவிக்கப்பபட்டனர். 16 பேர் தலைமறைவாக உள்ளனர்.

நம்பத்தகுந்த ஆதாரம்: இன்று 95 பேர் மீதான குற்றம் தொடர்பாக 31 பேர் குற்றவாளிகள் என சிறப்பு கோர்ட் தீர்ப்பளித்தது. இந்த வழக்கில் ரயிலை எரித்து 59 பேரை கொன்ற சதித்திட்டம் உண்மைதான் என கோர்ட் ஏற்றுக்கொண்டது. இதற்கான ஆதாரங்களை நம்பத்தகுந்ததாக இருந்ததாக கோர்ட் தனது தீர்ப்பில் கூறியிருக்கிறது . குற்றவாளிகளுக்கான தண்டனை விவரம் இன்று ( செவ்வாய்க்கிழமை) அறிவிக்கப்பட்டது. இதன்படி 11 பேருக்கு தூக்குத்தண்டனையும், 20 பேருக்கு ஆயுள் தண்டனையும் விதிக்கப்படுவதாக நீதிபதி தீர்ப்பளித்தார்.


என்ன குற்றம் புரிந்தனர் இவர்கள் ? : தீ வைப்பு சம்பவத்தில் ஈடுபட்ட நபர்கள் மீது பதிவு செய்யப்பட்டு கோர்ட் ஏற்றுக்கொண்ட குற்றப்பிரிவுகள் விவரம் வருமாறு: செக்ஷன் 302 ( கொலைக்குற்றம்), 307 ( கொலை முயற்சி), 120 பி ( கிரிமினல் சதி), 147, 148 ( கொடும் ஆயுதங்களுடன் கலவரத்தில் ஈடுபடுதல்), 323, 324, 325, 326, ( காயப்படுத்துதல்), 153 ஏ., ( இரு மதபிரிவினர்கள் இடையே பகைமை உண்டாக்குதல்) மற்றும் ரயில்வே துறை சட்டத்தின் படி பொதுச்சொத்துக்கு சேதம் விளைவித்தில் உள்ளிட்ட பிரிவுகளில் வழக்கு தொடரப்பட்டது. இந்த குற்றங்கள் அனைத்தும் நிரூபிக்கப்பட்டு கோர்ட் ஏற்றுக்கொண்டது

அடையாளத்தில் அர்த்தமில்லை!

தேசியக் கொடியை ஏற்றுவது என்பது எந்தவொரு நாட்டின் குடிமகனுக்கும் பெருமிதமான செயலாகத்தான் இருக்க முடியும். இந்துக்களுக்குப் பொங்கலும் தீபாவளியும்போல, இஸ்லாமியர்களுக்கு பக்ரீத்தும் ரமலானும்போல, கிறிஸ்தவர்களுக்கு ஈஸ்டரும் கிறிஸ்துமஸýம் போல, ஒவ்வொரு இந்தியக் குடிமகனுக்கும் சுதந்திர தினமும், குடியரசு தினமும் பண்டிகை நாளாக இருக்க வேண்டும் என்பதுதான், இந்திய சுதந்திரத்திற்காக உடல், பொருள், ஆவியை அர்ப்பணித்த தியாகிகளின் எதிர்பார்ப்பு.
62-வது குடியரசு தினத்தைக் கொண்டாடும் வேளையில், பாரதிய ஜனதாக் கட்சி ஒரு மிகப்பெரிய பிரச்னையைக் கிளப்ப முயற்சிக்கிறது. கொல்கத்தாவிலிருந்து கிளம்பி "பாரதிய ஜனதா யுவ மோர்ச்சா' என்கிற அமைப்பின் சார்பில் ஒருமைப்பாடு யாத்திரை ஒன்று ஸ்ரீநகர் லால் செüக்கை நோக்கிப் பயணித்திருக்கிறது. குடியரசு தினத்தன்று ஜம்மு காஷ்மீரின் தலைநகரமான ஸ்ரீநகரின் மையப் பகுதியிலுள்ள லால் செüக்கில் மூவர்ணக் கொடியை ஏற்றி தேச ஒற்றுமையை வலியுறுத்துவதுதான் தங்கள் நோக்கம் என்று இவர்கள் அறிவித்திருக்கிறார்கள்.
இந்தியாவின் எந்தப் பகுதியிலும் தேசியக் கொடியை ஏற்ற முடியவேண்டும். தேசிய கீதம் இசைக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் யாருக்குமே மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. ஆனால், இப்படி ஒரு முயற்சியை மேற்கொள்வதன் மூலம் ஒற்றுமை ஏற்படுவதற்கு பதிலாகப் பிரிவினைவாதிகளின் கரம் வலுப்படுமானால், அது அரசியல் ஆதாயம் தேடும் முயற்சியாக இருக்குமே தவிர, தேசப்பற்றாக இருக்க முடியாது.
"பார்த்தீர்களா, எங்களை இந்தியாவின் ஒரு பகுதியான காஷ்மீரில் தேசியக் கொடியை ஏற்ற அனுமதிக்கவில்லை, மத்தியில் ஆளும் காங்கிரஸ் கூட்டணி' என்று இந்தியாவின் ஏனைய பகுதிகளில் பாரதிய ஜனதாக் கட்சி தனது தேசப்பற்றைப் பறைசாற்றிக் கொள்ள இப்படி ஒரு முயற்சியில் இறங்கி இருக்கிறதே தவிர, காஷ்மீரில் ஒற்றுமையை ஏற்படுத்தித் தீவிரவாதத்துக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் முயற்சியாக இது இருக்கப் போவதில்லை என்பதுதான் நிஜம்.
ஸ்ரீநகர் லால் சௌக்கில் அடையாளக் கொடியேற்றம் நடத்த ஆசைப்படுபவர்கள், ஒரு விஷயத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இதேபோல அடையாளத்துக்காகக் கொடி ஏற்றும் வைபவம் ஸ்ரீநகரில் கடந்த 60 ஆண்டுகளாக அரசால் நடத்தப்பட்டு வருகிறதே, பிறகும் ஏன் காஷ்மீரப் பிரிவினைவாதிகளின் கொட்டம் அடங்கவில்லை? அவர்களுக்கான ஆதரவு குறையவில்லை? இதைப்பற்றி ஏன் பாரதிய ஜனதாக் கட்சியின் மூத்த தலைவர்கள் பேசுவதில்லை?
தெலங்கானாவில் நான்கு பஸ்களை எரித்துக் கலவரம் மூளுகின்ற சூழ்நிலை ஏற்படுவதற்குள், மத்திய உள்துறை அமைச்சர் தெலங்கானா மாநிலம் அமைப்பது பற்றிப் பரிசீலிக்கப்படும் என்று பதறுகிறார். காஷ்மீரில் நூறுக்கும் அதிகமான இளைஞர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்களே, நாம் அதற்காக ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் வடித்தோமா? பிரிவினை கேட்பவர்களாகவே இருந்தாலும், அவர்களை நாம் நமது இந்திய சகோதரர்களாக நினைக்கிறோமா, மதிக்கிறோமா?
சீனாவுக்குப் போக காஷ்மீரில் வாழ்பவர்கள் அனுமதிச் சீட்டுப் பெற தனியாக விதிமுறைகள் ஏற்படுத்தப்பட்டால், காஷ்மீர் இந்தியாவின் பிரிக்க முடியாத பகுதி என்று குரலெழுப்பிக் கண்டனம் தெரிவிக்கிறோம். ஆனால், ஒரு காஷ்மீரி இந்தியாவின் ஏனைய பகுதிகளில் உள்ளவர்களைப்போல அவ்வளவு சுலபமாகப் பாஸ்போர்ட் பெற்றுவிட முடியாது என்பது தெரியுமா?
தெருவில் ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்கள் ஊர்வலமாக வந்து கல்லெறிந்து பிரச்னை செய்தபோது, ராணுவம் தற்காப்புக்காகத் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியது. சிலர் இறந்தனர். அதை ஏற்றுக்கொள்வோம். ஆனால், சோஃபியன் என்கிற ஊரில் இரண்டு அப்பாவிப் பெண்கள் ராணுவ அதிகாரிகளால் கடத்திச் செல்லப்பட்டு கற்பழிக்கப்பட்டார்களே, அதைப்பற்றி விசாரணை நடத்த முடியாது, அந்த ராணுவ அதிகாரிகள் தண்டிக்கப்பட மாட்டார்கள் என்றால் அதை எப்படி ஏற்றுக் கொள்வது?
ஆந்திரத்தில் தெலங்கானா போராட்டத்துக்கும், ராஜஸ்தானில் குஜ்ஜர்கள் போராட்டத்துக்கும், அசாமில் போடோலாண்ட் போராட்டத்துக்கும் உடனடியாகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தித் தீர்வு காண விழையும் மத்திய அரசும், அதைப்பற்றி அக்கறையுடன் விவாதிக்கும் இந்தியப் பொதுமக்களும், நமது நாட்டின் பிரிக்க முடியாத பகுதி என்று சொந்தம் கொண்டாடும் காஷ்மீர மக்களின் பிரச்னைகளை மட்டும் விரோதத்துடன் பார்க்கிறோமே, பிறகு ஒற்றுமை எப்படி ஏற்படும்?
சர்வகட்சி தூதுக் குழு ஸ்ரீநகருக்குப் போய் கலவரத்தில் இறந்துபோன இளைஞர்களின் குடும்பத்தினருக்கு ஆறுதல் கூறிய பிறகுதான், காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் சற்று அமைதி திரும்பி இருக்கிறது. பாகிஸ்தான் அரசின் மறைமுக ஆதரவுடனும், எதிர்க்கட்சியான மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சியின் நேரடி ஆதரவுடனும் செயல்படும் தீவிரவாதக் குழுக்கள் இப்போது சற்று அடக்கி வாசிக்கத் தொடங்கி இருக்கிறார்கள். மக்களும் சகஜ வாழ்க்கைக்குத் திரும்பி இருக்கிறார்கள். இதைத் தகர்ப்பதால் என்ன லாபம் கிடைத்துவிடப் போகிறது?
பாரதிய ஜனதாக் கட்சியின் தலைமையில் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி ஆட்சி நடந்தபோது, அன்றைய பாரதப் பிரதமர் அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய் செங்கோட்டையில் கொடியேற்றுவதற்குப் பதிலாக ஸ்ரீநகர் லால் செüக்கில் கொடியேற்றி இருந்திருக்கலாமே? ஒரு முறைகூட அப்படிச் செய்யவில்லையே, ஏன்?
இப்போதும் ஒன்றும் கெட்டுப் போய்விடவில்லை. ஸ்ரீநகர் பக்ஷி ஸ்டேடியத்தில் குடியரசு தினத்தன்று காஷ்மீர ஆளுநர் தேசியக் கொடியை வழக்கம்போல ஏற்றத்தான் போகிறார். அந்தக் கொடியேற்றும் விழாவில் பாரதிய ஜனதா யுவ மோர்ச்சாக்காரர்கள் கலந்து கொள்ள வேண்டாம் என்று யாரும் தடுக்கவில்லையே?
காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் வாழும் மக்கள் தாங்கள் இந்தியர்கள் என்கிற உணர்வு பெற வேண்டும். அவர்களுக்கு இந்திய அரசு தங்களையும் பிரஜைகளாகக் கருதுகிறது என்கிற நம்பிக்கையை ஏற்படுத்த வேண்டும். அவர்களே மகிழ்ச்சியுடன் கலந்துகொண்டு குதூகலமாக மூவர்ணக் கொடியைப் பறக்கவிட்டு தேசிய கீதம் பாடினால்தான் அதில் அர்த்தம் இருக்கும். அதை விட்டுவிட்டு, ஏதோ அடையாளத்துக்குக் கொடியேற்றப் போகிறேன் என்று விதாண்டாவாதம் செய்தால், பிரிவினைவாதிகள் பாகிஸ்தானியக் கொடியை ஏற்றி நம்மைக் கேவலப்படுத்தினாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.
இந்தியக் குடியரசின் ஐக்கியமும், ஒருமைப்பாடும் காப்பாற்றப்படும். காப்பாற்றப்பட்டாக வேண்டும் என்பதில் பாரதிய ஜனதாக் கட்சிக்கு மட்டுமல்ல, பொறுப்பான ஒவ்வொரு இந்தியக் குடிமகனுக்கும் அக்கறை உண்டு.

ஒபாமாவின் வருகை: சாதித்தது என்ன ?

அமெரிக்க அதிபர் பராக் ஒபாமா கடந்த சனிக்கிழமை முதல் திங்கட்கிழமை வரை 3 நாட்கள் மேற்கொண்ட இந்தியப் பயணத்தால் இரு நாடுகளுக்கும் கிடைத்த பலன் என்ன? என்பதை சீர்தூக்கிப் பார்த்து மதிப்பீடு செய்வது அவசியமாகும்.

திங்கட்கிழமை இந்தியாவின் நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளின் சிறப்புக் கூட்டுக் கூட்டத்தில் அதிபர் ஒபாமா உரையாற்றினார். வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க உரை என்று ஊடகங்களால் புகழப்படுகிறது. ஆனால் உரைகளால் வரலாறோ அல்லது எதிர்காலமோ படைக்கப்பட்டதாக வரலாறு ஏதுமில்லை. அந்த உரையில் இந்தியாவின் வரலாறும், தலைவர்களும், மக்களும் புகழப்பட்டனர். இரு நாடுகளுக்கு இடையிலான உறவு இன்றைய உலக சூழலில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது, உலகில் இந்தியா அதற்குரிய இடத்தைப் பெற்றுவிட்டது என்றெல்லாம் பலத்த கரவொலிக்கு இடையே ஒபாமா பேசினார்.

ஐ.நா.வின் பாதுகாப்புப் பேரவையில் இந்தியா இடம்பெற, ‘அதற்குரிய காலம் வரும்போது’ என்ற பொடியுடன், அமெரிக்கா ஆதரவு அளிக்கும் என்றார். இந்த ‘உத்தரவாதம்’ கூட்டறிக்கையிலும் பிரதிபலித்தது. அமெரிக்காவின் புதைசேறாகிவரும் ஆ்ப்கானிஸ்தான், சீன பிரச்சனைகளில் இந்தியாவிற்கு கூடுதல் இடமளிக்கப்படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதன் பொருள் என்னவென்று விளக்கப்படவில்லை.

இந்தியாவின் எரிசக்தித் தேவையை கருத்தில் கொண்டு, அணு சக்தி உள்ளிட்ட உயர் தொழில்நுட்ப உதவிகள் செய்யப்படும் என்று மற்றொரு உறுதிமொழி. ஆனால், உயர் தொழில்நுட்ப உதவியளித்தால் மட்டுமே அணு சக்தி ஒத்துழைப்பு என்பது அந்தப் ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தையில் இந்தியாவால் நிபந்தனையாக்கப்பட்டது. மும்பையின் மீது நடத்தப்பட்ட பயங்கரவாதத் தாக்குதலின் பின்னணியில் செயல்ப்பட்டவர்களை நீதியின் முன் நிறுத்த வேண்டும என்றார். இது பல முறை அந்நாட்டு அயலுறவு அமைச்சக பேச்சாளர்களால் சொல்லப்பட்ட இராஜ தந்திர வார்த்தைகளே, ஒன்றும் புதிதல்ல.

அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத்தை நிமிர்த்தும் ஒப்பந்தங்கள்!

எனவே, இந்தியாவில் ஒபாமா மேற்கொண்ட 3 நாள் பயணத்தில் அமெரிக்காவிற்கு கிடைத்ததென்ன, இந்தியா பெற்றதென்ன? என்பதை மதிப்பீடு செய்துப் பார்த்தால், அவரது பயணம் அமெரிக்காவிற்கும், அதன் பொருளாதாரத்திற்கும், அந்நாட்டு பெரு நிறுவனங்களுக்கும் போதுமான பயனளித்துள்ளது.

1. இந்திய விமானப் படைக்கு நீண்ட தூரம் டாங்கிகள் உள்ளிட்ட கனரக ஆயுதங்களைக் கொண்டு செல்லக் கூடிய அமெரிக்காவின் போயிங் நிறுவனத் தயாரிப்பான சி-17 விமானங்கள் 10ஐ வாங்குவதென்ற 4.1 பில்லியன் ஒப்பந்தம். இதன் மூலம் அமெரிக்காவில் 22,000 பேருக்கு வேலை கிடைக்கும். மேலும் 6 பிறகு வாங்குவோம் என்று இந்திய விமானப் படைத் தலைமைத் தளபதி கூறியுள்ளார்.

2. போயிங் நிறுவனத்தின் பயணிகள் போக்குவரத்து விமானமான பி 737-800 வகை விமானங்கள் 30ஐ வாங்க இந்திய தனியார் விமான .நிறுவனமான ஸ்பைஸ் ஜெட் ஒப்பந்தம்.

3. அமெரிக்காவின் ஜெனரல் எலக்ட்ரிக் நிறுவனத்திடமிருந்து நமது நாட்டுத் தயாரிப்பான தேஜாஸ் இலகு ரக விமானத்திற்கு 107 எஃப்-414 இயந்திரங்கள் வாங்க ஒப்பந்தம். மதிப்பு 1 பில்லியன் டாலர்.

4. ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் தொடங்கவுள்ள அனல் மின் நிலையங்களுக்கு ஜெனரல் மோட்டார்ஸ் நிறுவனத்திடமிருந்து 6 எரிவாயு டர்பைன்கள் வாங்க ஒப்பந்தம். இதுமட்டுமின்றி, 5 பில்லியன் டாலர்கள் அளவிற்கு அமெரிக்காவின் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளைப் பெற ரிலையன்ஸ் ஒப்பந்தம்.

5. இந்திய - அமெரிக்க அணு சக்தி ஒத்துழைப்பு ஒப்பந்தத்தின் கீழ் வெஸ்டிங் ஹெவுஸ், ஜெனரல் எலக்டிரிக் ஆகிய நிறுவனங்களிடமிருந்து அணு உலைகளைப் பெற ‘தடையாகவுள்ள’ அணு விபத்து இழப்பீடு சட்டத்திலுள்ள விதிமுறைகளை முறைபடுத்த ஒப்புதல்.

இதுமட்டுமின்றி, அமெரிக்க நிறுவனங்கள் எதிர்பார்த்த மேலும் பல சாதகமான முடிவுகள் எட்டப்பட்டுள்ளன. அதனை அமெரிக்க அயலுறவு அமைச்சகத்தின் பேச்சாளர் பி.ஜே. கிராவ்லி வாஷிங்டனில் செய்தியாளர்களிடம் தெளிவாகவே விளக்கியுள்ளார்.

“அதிபர் ஒபாமாவின் 3 நாள் இந்தியப் பயணம் அமெரிக்கா எதிர்பார்த்த அனைத்தையும் சாதித்துவிட்டது” என்று கூறியுள்ளார்.

இந்தியா பெற்றதென்ன?

இந்தியாவின் உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை மேம்படுத்த இரு நாடுகளும் இணைந்து தனியார் பங்கேற்புடன் 10 பில்லியன் டாலர் தொகையுடன் உருவாக்க ஒப்புக்கொண்டுள்ள உள்கட்டமைப்பு நிதித் தொகுப்பு (Infrastructure Debt Fund), இந்தியாவின் உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய ‘நீடித்த பசுமைப் புரட்சி’ (இது நமது விவசாயத்தை எந்த அளவிற்கு நோகடிக்கப் போகிறது என்பது போகப் போகத் தெரியும்), டெல்லியில் நோய் கண்டுபிடிப்பு மையம், எரிசக்தி (அணு சக்தி என்று புரிந்துகொள்க) ஒத்துழைப்பு ஆகியன.

இந்தியப் பயணத்தில் செய்யப்பட்டுள்ள ஒப்பந்தங்களால் அமெரிக்காவில் 50 ஆயிரம் பேருக்கு வேலை வாய்ப்பை பெற்று வந்துள்ளேன் என்று அமெரிக்கா திரும்பியதும் கூறப்போகிறேன் என்று ஒபாமா பேசியுள்ளார்.
ஆனால், கடந்த சில மாதங்களாக இந்திய தகவல் தொழில்நுட்ப துறையைச் சேர்ந்தவர்கள் உட்பட பல தொழில் நெறிஞர்கள் அமெரிக்கா சென்று பணியாற்றிட அளிக்கப்படும் ஹெச் 1 பி, எல் 1, எல் 2 ஆகிய விசா கட்டணங்களை 2,000 முதல் 2,500 டாலர்கள் வரை உயர்த்தியது குறித்து பேச்சு மூச்சில்லை.

வணிக அயல் பணிகளுக்கு (Business Process Out-sourcing - BPO) ஒஹையோ மாகாணம் விதித்துள்ள தடை, அதனை ஆதரித்து அமெரிக்க காங்கிரஸ் தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் தான் பேசியது, அப்படிப்பட்ட தடையால் (தற்காப்புக் கொள்கையால்) இந்திய மென்பொருள் நிறுவனங்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள பாதிப்பு ஆகியன பற்றி ஒபாமாவும் பேசவில்லை, இந்தியப் பிரதமர் பேசியதாகவும் தெரியவில்லை.

“வணிக அயல் பணிகளைப் பெற்றதன் மூலம் அமெரிக்க நிறுவனங்கள்தான் பலன் பெற்றன என்றும், அமெரிக்கர்களுக்குரிய வேலை வாய்ப்புகளை நாங்கள் திருடவில்லை” என்று பிரதமர் மன்மோகன் சிங் பேசினார். ஆனால் அதற்கான பதில் ஒபாமாவிடமிருந்து வரவில்லை.
ஹெச் 1 பி விசா பெற்றுச் சென்றவர்கள், அங்கு பெறும் ஊதியத்தில் சமூக பாதுகாப்பு திட்டங்களுக்காக செய்யப்படும் பிடித்தத்தைத் திரும்பப் பெற அமெரிக்காவுடன் ஊதியப் பிடித்தம் தவிர்ப்பு ஒப்பந்தம் (Totalisation Agreement) போடப்படும் என்று கடந்த செப்டம்பரில் வர்த்தக அமைச்சர் ஆனந்த சர்மா பேசினார். ஆனால் அதுபற்றி ஒபாமா பயணத்தில் ஏதும் பேசப்பட்டதாக ஒரு குறிப்பும் இல்லை. இதற்குமேல் பேச வேண்டும் என்று மட்டும் நாஸ்காம் தலைவர் சோம் மிட்டல் வற்புறுத்தியுள்ளார்.

அதுமட்டுமல்ல, மிகச் சமீபமாக அமெரிக்காவிற்கு பணி நிமித்தம் விசா பெறச் செல்லும் இந்தியா தொழில் நெறிஞர்களிடம், அமெரிக்க தூதரகத்தின் விசா அதிகாரிகள் மிகக் கடுமையாக (கொடுமையாக) நடந்துகொள்கிறார்கள் என்று புகார்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இங்கிருந்து அமெரிக்காவிற்கு சென்ற பலர், கடுமையான விசாரணைக்குப் பிறகு, அடுத்த விமானத்தில் திருப்பி அனுப்பப்பட்டுள்ளனர். அதுபற்றியெல்லாம் ஏதும் பேசப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.ஆனால் பராக் ஒபாமா, அரசுகளைத் தாண்டி, மக்களுக்கு இடையிலான உறவு பற்றி இங்கு பேசுகிறார்.
எனவே ஆழமாக நோக்கின், ஒபாமாவின் இந்தப் பயணம் அமெரிக்காவின் பொருளாதார நெருக்கடியைத் தீர்த்துக் கொள்ளும் வாய்ப்புகளைப் பற்றுவதாகவே இருந்ததே தவிர, அது இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான ஒரு சமமான பொருளாதார ஒத்துழைப்பை மையப்படுத்தியதாகத் தெரியவில்லை.
இன்று புதுடெல்லியில் இந்திய தொழில் வர்த்தக அமைப்புகளின் கூட்டமைப்பு (ஃபிக்கி) ஏற்பாடு செய்த மாநாட்டில் பேசிய இந்திய தொழில் வர்த்தக அமைச்சர் ஆனந்த சர்மா, “பராக் ஒபாமா பயணம் அளித்த துவக்கத்தை கருத்தில் கொண்டு இரு நாடுகளுக்கும் இடையே வர்த்தகம், முதலீடு, சேவைகள் ஆகியனவற்றை உள்ளடக்கிய விரிவான பொருளாதார கூட்டாண்மை ஒப்பந்தத்தை (Comprehensive Economic Partnership Agreement) உருவாக்குவது குறித்து விவாதிக்க வேண்டும்” என்று உற்சாகமாக பேசியுள்ளார்.

ஆனால் அந்த மாநாட்டில் கலந்துகொண்ட அமெரிக்க வர்த்தக அமைச்சகத்தின் செயலர் காரி லோக், “நாம் பல்வேறு பொருளாதார ஒப்பந்தங்கள் குறித்து செயலாற்றி வருகிறோம். ஒவ்வொரு படியாகத்தான் செயல்படுத்த வேண்டும். ஏற்கனவே பல ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்தாகியுள்ளன. அவைகளின் மீது வணிக சமூகங்கள் (பெரு நிறுவனங்கள்) கவனம் செலுத்தி வருகின்றன. எனவே, ஒவ்வொரு அடியாக முன்னெடுக்கலாம்” என்று உற்சாகமின்றி பேசியதாக செய்திகள் கூறுகின்றன.
இவை யாவும் இந்தியாவை அமெரிக்க அரசும், அதன் பெரு நிறுவனங்களும் எவ்வாறு பார்க்கின்றன என்பதையே தெளிவுபடுத்துகின்றன. அவைகளுக்கு இந்தியா ஒரு பெரும் சந்தை. அந்த சந்தையில் அமெரிக்காவின் உற்பத்திகளுக்கு தடையேதும் இருக்கக் கூடாது. குறிப்பாக அமெரிகாவின் விவசாய விளைபொருட்களுக்கு பெரும் சந்தையாக இந்தியாவை அந்நாடு பார்க்கிறது. அதனால்தான் தோஹா சுற்றுப் பேச்சு குறித்து கூட ஒபாமா நாடாளுமன்ற உரையில் குறிப்பிட்டார். அது அவர்களின் பொருட்களுக்கு பெரும் தடையை ஏற்படுத்துகிறது.

தோஹா சுற்றுப் பேச்சுவார்த்தை அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, கனடா போன்ற வளர்ந்த நாடுகளுக்கும், இந்தியா, பிரேசில், தென் ஆப்ரிக்க உள்ளிட்ட வளரும் நாடுகளுக்கும் இடையிலான வர்த்தக பிரச்சனை தொடர்பானதாகும். தங்களுடைய உற்பத்திகளுக்கு வளரும் நாடுகள் சந்தையை திறக்க வேண்டும் என்று அமெரிக்கா உள்ளிட்ட வளரும் நாடுகள் எதிர்பார்க்கி்ன்றன. அதில் சம அளவிலான போட்டியிருக்க வேண்டும், எனவே உங்கள் நாட்டு விளைபொருட்களுக்கு நீங்கள் அளிக்கிற மானியங்களை குறையுங்கள் என்கின்றன இந்தியா உள்ளிட்ட வளரும் நாடுகள். இதுதான் அமெரிக்காவிற்குச் சங்கடத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
இந்த நெருக்கடியில் இருந்து விடுபட உலக வர்த்தக அமைப்பில் தீர்வு காண்பதற்கு பதிலாக, இந்தியாவுடன் தனித்த பேச்சுவார்த்தை, ஒப்பந்தங்கள் மூலம் தீர்த்துக் கொள்ள முயற்சிக்கிறது அமெரிக்கா.
ஆக, அமெரிக்காவின் (தங்கள் நாட்டின் உற்பத்திகளுக்கு) சந்தை தேடும் வணிகப் பொருளாதாரக் கொள்கையில் மாற்றம் ஏதுமில்லை. அதிபர்தான் மாறினாரே தவிர, அந்நாட்டின் அணுகுமுறை மாறவில்லை. இந்த ஒருபக்க ஆதாய அணுகுமறை மாறாதவரை, இந்தியா போன்றதொரு வளரும் நாட்டுடன் அந்நாடு நீடித்த பொருளாதார உறவு கொள்ள முடியாது.

நாகரிகத்தின் கோரமுகம்!

இரண்டாவது உலகப்போரில் அடால்ப் ஹிட்லரின் நாஜிப்படைகள் நடத்திய ஈவுஇரக்கமே இல்லாத படுகொலைகளும், சித்திரவதைகளும் மீண்டும் ஒருமுறை மனித இனத்துக்கு ஏற்பட்டுவிடக்கூடாது. சுதந்திரம், சகோதரத்துவம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் மனித நாகரிகம் இனி நடைபோட வேண்டும் என்பதற்காக அமைக்கப்படுவதுதான் ஐக்கிய நாடுகள் சபை!'
சோவியத் யூனியன் அதிபர் ஜோசப் ஸ்டாலின், பிரிட்டிஷ் பிரதமர் வின்ஸ்டன் சர்ச்சில், அமெரிக்க அதிபர் ஹேரி ட்ரூமென் ஆகியோரின் முத்தரப்பு சந்திப்புக்குப் பிறகு நடந்த பத்திரிகையாளர் கூட்டத்தில் இப்படிக் கூறியவர் அன்றைய அமெரிக்க அதிபர் ட்ரூமென். தங்களது சரும நிறம் வெள்ளை என்பதால் உலகத்துக்கு நாகரிகம் கற்றுக் கொடுப்பவர்கள் தாங்கள்தான் என்கிற இறுமாப்பில் மிதக்கும் மேற்கு நாடுகளின் உயர்வு மனப்பான்மை, உலக அமைதிக்கு உத்தரவாதம் அளிக்க வல்லவர்கள் தாங்கள்தான் என்று கருத வைத்ததில் வியப்பென்ன இருக்கிறது?
நாகரிகம் கற்றுக்கொடுத்து உலக சமாதானத்தைப் பாதுகாப்பதாகக் கூறிக்கொள்ளும் அமெரிக்கர்களும், பிரிட்டிஷாரும் இராக்கில் அரங்கேற்றியிருக்கும் படுகொலைகளும் போர்க்குற்றங்களும் அடால்ப் ஹிட்லரையும், பெனிட்டோ முசோலினியையும் உத்தமர்களாக்கிவிடும் போலிருக்கிறது. ஹிட்லராவது ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தை அழிப்பதில்தான் கவனம் செலுத்தினார். ஆனால், இவர்களோ தங்களது சுயலாபத்துக்காகவும் எண்ணெய் வளங்களை அபகரிக்கும் வியாபார எண்ணத்துடனும் கொன்று குவித்திருக்கும் அப்பாவிகளின் எண்ணிக்கை ஒன்றோ, இரண்டோ அல்ல. 1 லட்சத்து 9 ஆயிரத்து 32 உயிர்கள்.
கடந்த ஜூலை மாதம் "ஆப்கன் போர் டைரி' என்ற பெயரில் ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்கா அல்-கொய்தாவுக்கு எதிராக நடத்திய தாக்குதல் தொடர்பான ரகசியக் குறிப்புகளை வெளியிட்ட அதே "Wikileaks' இணையதளம் இப்போது இராக்கில் ஆக்கிரமிப்புப் படைகள் தொடர்பான பல ரகசியக் குறிப்புகளை அம்பலப்படுத்தியிருக்கிறது. முன்பு இந்த இணையதளத்துக்கு ஆப்கானிஸ்தான் தொடர்பான கோப்புகளைத் தந்து உதவிய அதே "பென்டகன்' நபர்தான் இப்போது இராக் தொடர்பான தகவல்களையும் அம்பலப்படுத்த உதவியிருக்கிறார்.
அமெரிக்க ராணுவத் தலைமையகமான "பென்டகனி'ல் பாதுகாக்கப்பட்டு வரும் ஏறத்தாழ 4 லட்சம் ரகசிய ஆவணங்கள் "Wikileaks' இணையதளத்தில் வெளியிடப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த ஆவணங்களின் அடிப்படையில் வெளியாகியிருக்கும் திடுக்கிடும் தகவல்கள் நம் ரத்தத்தை உறையச் செய்கின்றன. நாகரிக சமுதாயம் அரங்கேற்றியிருக்கும் காட்டுமிராண்டித்தனம் மனித இனத்தையே தலைகுனிய வைத்திருக்கிறது.
இராக் நாட்டில் அமெரிக்க பிரிட்டிஷ் படைகள் நடத்திய ஆக்கிரமிப்பில் உயிரிழந்தோர் எண்ணிக்கை 1 லட்சத்து 9 ஆயிரத்து 32. இதில் 66 ஆயிரத்து 81 பேர் அப்பாவிப் பொதுமக்கள். 23 ஆயிரத்து 984 பேர் "எதிரிகள்' என்று அமெரிக்கப் படைகளால் முத்திரை குத்தப்பட்டவர்கள். 15,196 பேர் சதாம் ஹுசைனின் ராணுவத்தினர். அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்புப் படைகளின் மொத்த உயிரிழப்பு வெறும் 3,771 மட்டுமே.
ஜனவரி 1, 2004 முதல் டிசம்பர் 31, 2009 வரை நடந்த ஆக்கிரமிப்பில் உயிரிழந்தோர் எண்ணிக்கையில் ஏறத்தாழ 60 சதவிகிதம் பேர் அப்பாவிப் பொதுமக்கள். அதாவது, 6 ஆண்டுகள் தினந்தோறும் சராசரியாக 31 அப்பாவி பொதுஜனம் கொல்லப்பட்ட கொடூரம் அரங்கேற்றப்பட்டிருக்கிறது.
அதுமட்டுமா? பல கைதிகள் இரும்புச்சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டனர் என்றும், கண்கள் கட்டப்பட்டு சவுக்கால் அடிக்கப்பட்டனர் என்றும், கைகள் அல்லது கால்கள் கட்டப்பட்டு தொங்கவிடப்பட்டனர் என்றும், பலர் மின்சாரம் பாய்ச்சப்பட்டு சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டனர் என்றும் பல செய்திக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. 2003-ம் ஆண்டு அமெரிக்கப் படைகள் இராக்கைத் தங்கள் வசப்படுத்திக்கொண்ட பிறகு பெண்கள், குழந்தைகள் உள்ளிட்ட நூற்றுக்கணக்கான பேரைத் தயவுதாட்சண்யமே இல்லாமல் அந்த ராணுவத்தினர் சுட்டுக் கொன்றிருக்கிறார்கள்.
சரணடைய வந்தவர்களைக்கூட சுட்டுக்கொன்று தங்களது ரத்தவெறியைத் தீர்த்துக் கொண்டிருக்கிறது ஆக்கிரமிப்பு ராணுவம். ரசாயன ஆயுதங்களை வைத்திருந்தார் என்றும் அணுகுண்டு தயாரித்து வைத்திருக்கிறார் என்றும் அபாண்டமாகப் பழி சுமத்தி சதாம் ஹுசைனை ஒரு கொடுமைக்கார சர்வாதிகாரியாகச் சித்திரித்து, அதையே காரணம் காட்டி ஒரு சுதந்திர நாட்டின் மீது அடாவடி ஆக்கிரமிப்பு நடத்தியவர்கள் அரங்கேற்றியிருக்கும் மனித உரிமை மீறல்கள் மன்னிக்கப்படும். காரணம், இந்த அராஜகத்துக்குத் தலைமை தாங்கி நடத்தியிருப்பது உலக வல்லரசான அமெரிக்கா அல்லவா!
உலகுக்கு நாகரிகம் கற்றுத்தர முயலும் வெள்ளை சருமத்தின் கருப்பு முகம் "Wikileaks' இணையதளத்தின் மூலம் இப்போது வெளிச்சம்போட்டுக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது. தங்களுக்குக் கிடைத்த தவறான தகவல்களின் அடிப்படையில் இராக்கில் ஆக்கிரமிப்பு நடத்தியதாக சுயவாக்குமூலம் அளித்திருக்கும் அமெரிக்க அதிபர் ஜார்ஜ் புஷ்ஷும் பிரிட்டிஷ் பிரதமர் டோனி பிளேரும், அநியாயமாகக் கொல்லப்பட்டிருக்கும் லட்சத்துக்கும் அதிகமான மனித உயிர்களுக்குப் பொறுப்பேற்பதுதானே நியாயம்? உலகம் இவர்களை போர்க்குற்றவாளிகளாக நிறுத்தி விசாரித்துத் தண்டனை கொடுப்பதுதானே தர்மம்? சதாம் ஹுசைனைத் தூக்கிலிட்டுக் கொன்ற குற்றத்துக்கும் - இவர்கள் தண்டிக்கப்பட வேண்டாமா?
இனிமேல் நாகரிகம் பற்றிப் பேசும் அருகதை அமெரிக்கர்களுக்கும் பிரிட்டிஷாருக்கும் கிடையாதுதான். ஆனால், நியாயத்துக்குக் குரல் கொடுக்க யாருமே இல்லையே, என் செய்ய?

நடுநிலை தவறும் நீதியரசர்கள்

பாபர் மஸ்ஜித் இடத்தை மூன்றாக பிரிக்க வேண்டுமாம்: உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்பு!

பாபர் மஸ்ஜித் நிலத்தை மூன்றாகப் பிரித்து பாபர் மசூதி கமிட்டியிடம், ராமர் கோவில் கமிட்டியிடமும், அங்கு சிறிய கோவில் கட்டியிருந்த நிர்மோலி அகராவிடமும் வழங்க வேண்டும் என்றும்,

ராமர் சிலை வைக்கப்பட்டுள்ள இடத்தில் கோவில் கட்டிக் கொள்ளலாம் என்றும்,

நீதிபதிகள் தரம்வீர் சிங் சர்மா, சுதிர் அகர்வால், சிப்கத் உல்லா கான் ஆகியோர் அடங்கிய பெஞ்ச் இன்று இந்தத் தீர்ப்பை வழங்கியது.

ஆனால், ஒவ்வொரு நீதிபதியும் தனித்தனியே வெவ்வேறு தீர்பை வழங்கியுள்ளனர். மொத்தத்தில் அவர்கள் அளித்த தீர்ப்பின்படி நிலத்தை 3 மாதத்துக்குள் மூன்றாகப் பிரித்து இந்து மகா சபா, நிர்மோலி அகரா மற்றும் பாபர் மசூதி கமிட்டியிடம் வழங்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

அதே நேத்தில் மொத்த நிலத்தையும் தங்களிடம் தர வேண்டும் என்ற சன்னி முஸ்லீம் வக்பு வாரியத்தின் கோரிக்கையை நீதிபதிகள் ஒட்டு மொத்தமாக நிராகரித்துள்ளனர்.

பாபர் மஸ்ஜித் இடமான 2,400 சதுர அடி நிலம் மூன்றாகப் பிரிக்கப்படும். இதைப் பிரித்து மூவரிடம் வழங்கும் வரை இப்போது இருக்கும் நிலையே, அதாவது, மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்க வேண்டும் என்றும் நீதிபதிகள் தீர்ப்பளித்துள்ளர்